سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

9

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

البته وقت وجوب احرام براى حج از بعد اتمام عمره توسعه دارد تا زمانى كه محرم بتواند وقوف به عرفات درك نمايد . قوله : الى ان يبقى للوقوف مقدار : كلمه ( مقدار ) فاعل است براى ( يبقى ) . قوله : يمكن ادراكه : ضمير [ ادراكه ] بوقوف راجعست . قوله : من محلّه : جار و مجرور متعلق به [ الاحرام ] بوده و ضمير در آن نيز با حرام راجع است و مقصود از محلّ احرام ، محلّ احرام حج يعنى مكه مىباشد . متن : و يستحب إيقاعه يوم التروية و هو الثامن من ذي الحجة ، سمي بذلك لأن الحاج كان يتروى الماء لعرفة من مكة إذ لم يكن بها ماء كاليوم ، فكان بعضهم يقول لبعض : ترويتم لتخرجوا بعد صلاة الظهر ، و في الدروس بعد الظهرين المتعقبين لسنة الإحرام الماضية . و الحكم مختص به غير الإمام ، و المضطر و سيأتي استثناؤهما . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است در روز ( ترويه ) احرام را واقع سازند در حالى كه بعد از خواندن نماز ظهر باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : روز ( ترويه ) هشتم ذيحجة است و وجه تسميه اين روز به اين نام اين است كه در ازمنه پيشين به منظور نبودن آب در عرفات ، حاجيان روز هشتم از مكه آب برمىداشتند و به عرفات مىبردند فلذا نوعا در اين روز وقتى بهم مىرسيدند مىگفتند :